in zestig jaar zijn wij als club geboren
getogen en geworden wat we zijn
groots hebben we gewonnen en verloren
maar de mooiste momenten zijn maar klein
want ieder lid heeft zijn geschiedenis
de spits van één, de jongste F-pupil
kleine verhalen in één groot geheel
maken een jubileum wat het is

ik vond honkbal bij Robur helemaal
het einde toen, maar toch het was normaal
- ik ging al heel vaak met mijn vader mee -
dat ik op voetbal ging bij csv

op het aanmeldingsstencilformulier
krabbelde ik wellicht mijn eigen naam
en ik weet ook nog dat dan op papier
de kerk waarvan je lid was kwam te staan

wat weet ik er nog van
twintig jaar geleden
ik was voor Ajax
en ging op csv
en had geen flauw benul
van Deto en Gazelle
en het idee
dat op de hoek Asselsestraat-Elsweg
vaak rijd ik er langs
maar sta er nooit bij stil
besproken werd, 1946 van csv Apeldoorn,
en aan de Zwolseweg op zolder
is onze club ontstaan
precies 40 jaar
voordat ik erop zou gaan

en laat in mijn eerste seizoen
mijn eerste doelpunt
op een toernooi bij Columbia
een puntertje in de hoek,
wat wel jammer was:
ze hadden niet genoeg goals,
daarom tussen van die oranje pionnen
ik zie hem er zo nog ingaan, het net dacht ik erbij
en voelde me een held
de grootste van het veld

zoals ook Jaap van Essen hem
nog lang zal hebben gezien,
zijn winnende in de finale
waarmee we '54,
4 minuten voor tijd
de beker binnenhaalden!

ik voelde mij een held, ik was nog klein
hij is een held in onze clubhistorie
toch geldt niet louter voor de groten glorie
ook kleine mannen mogen helden zijn

Apeldoorn gaat nooit verloren
knoop het in je oren
van achter en van voren
dat zong je als pupil
altijd harder
dan de tegenstander
wat zijn die gasten stil
staan op de banken
in de kleedkamer
bij WWNA toen mijn broertje meedeed
we scoorden er drie
in rood-geel katoen
er is niets aan te doen
csv wordt kampioen!

en dat werden we, weten we nog
en vierden het, groots, euforisch
omdat het erbij hoort toch
feesten dat hoort bij victories

er is niets aan te doen,
csv wordt kampioen
in zestig jaar zes keer
dus binnen nu en tien jaar weer

mijn broertje en een vriendje wonnen
toen nog de
spandoekenwedstrijd,
toen je voor een gulden net geen 7 lollies kreeg
en als je achter de kleedkamers kwam
dat was niet goed, want dat mocht niet van
mevrouw Hulshof,
en mevrouw Sijtsma
las met kerst een verhaal voor,
met de kleintjes vooraan
was het doodstil,
liet je stiekem een traantje gaan

en maar voetballen,
rennen, spelen, springen,
voetballen,
woensdagmiddag trainen
zaterdagmorgen wedstrijd
op een half veldje
in weer en in wind
en de iets te fanatieke leider
langs de lijn
die al maar schreeuwde waar we
hadden moeten zijn
en ineens bedenk ik mij
een paar jaar geleden in de krant
veel te vroeg overleden, die man
toch nog steeds daar aan de kant
van het veld van het verhaal
waarin ik speel als F-pupil

want we juichten en we lachten,
maar hebben ook getreurd
geweend, gehuild
en elkaar opgebeurd
herdachten in stilte, we vergeten niet
verenigd in vreugde en verdriet

wat onze club heeft meegemaakt
en heeft bereikt, gezegd, gebouwd, geschreven
gescoord, gered, versierd, gemist, geraakt,
komt voor elk lid in zijn verhaal tot leven

slenterend over de velden, te vroeg
aanwezig vandaag, onze
grote accommodatie,
en het splinternieuwe clubhuis,
van alle gemakken voorzien,
wat ben ik trots op mijn club,
van deze tijd, misschien al verder
en toch wil je iets vasthouden
het katoenen shirtje waarin je voor het eerst scoorde
de zolder aan de Zwolseweg
de liedjes die we zongen
de winnende van Van Essen
wat je voor een gulden kon krijgen
het verdriet, de stilte, het geluk en de troost
in kleine verhalen is het verleden het grootst

in 60 jaar is onze club geboren
getogen en geworden wat we zijn
groots hebben we gewonnen en verloren
maar de mooiste momenten zijn maar klein
want elk van ons heeft zijn geschiedenis
de spits van één, de jongste F-pupil
kleine verhalen maken het geheel
maken dit jubileum wat het is